پنجشنبه ۱۰ نوامبر ۲۰۱۱

کفش نو یا کهنه!

از قدیم گفته اند وقتی نو میاد، کهنه میشه دلازار اما من  با این قاعده دچار مشکلم، مثلا وقتی بعد از سالها کفش نوی می خرم حاضر نیستم کفش کهنه ام را دور بیندازم. چگونه می شود هم نو را داشت و هم کهنه را؟  امکان دارد یانه؟
***
برای تغییری جزئی وارد تنظیمات بلاگر شدم که با پیشنهادات وسوسه انگیز و خانه خراب کن گوگل روبرو شدم و خانه وسوسه ها را ویران کردم ! از شما چه پنهان نتوانستم در برابر نماهای پویا یا دینامیک گوگل مقاومت کنم و با زدن چند دکمه وارد دنیای جدیدی شدم و می بینم که اصلا مشابه آن چیزی که قبلا تمام وسوسه های زمین نامیده می شد نیست. هیچ اثری از آن همه آدرس و پیوندی که داشتم نیست و خیلی چیز های دیگر که دلیل اصلی حفظ این وبلاگ تا کنون بوده اند همه رفته اندهوا. به جایش چیزی که می بینم رنگ و وارنگی است که در یک نظر آدم را فریب می دهد و بعدش رسوا می کند.  شدیدا پشیمانم وحتی دست به دامان گوگل شده ام که یا خانه ام را برگرداند سرجایش یا اینکه دست به انتحار می زنم!
حالا تا گوگل فکرمی کند، شما نیز اگر می دانید که چگونه می شود تمام جزیات و مخصوصا فید هایی که در وبلاگ قبلی داشتم را بیاورم اینجا، کمک و راهنمایی کنید اگر نه خدامی داند چه روی خواهد داد.
***
بعد نویس:
فعلا بطور موقت برگشته ام به همان کفش کهنه اما کفش نوهمچنان وسوسه انگیز می نماید، ببینم تا چه می شود!

4 نظر:

ناشناس گفت...

ay baba doctar saheb az shom man tavagho nadashtam az in gapa bezanid.harja khareg az afghanestan miravaim hamin ke migan kojaee ,migam afghan hastam ,az entehar va jang yadeshon miyad va miga chera afghanha inghadar entehar mikon khod ra,hala shoma ham namidanam ghablan dar web logetan chi taghirat amada foran khod ra entehar mikoni kam ba fekr dokhtarat bash.

حسن مالستانی گفت...

ناشناس گرامی نکند شما هم از همین ترسیده اید و نامتان را فراموش کردید. بهر صورت مارا از این چیز ها نترسان که شیر ایم!

سخیداد هاتف گفت...

آقای مالستانی عزیز ,
همان کفش کهنه بهتر است. از من می پرسید تا یک فن آور قوی پیدا نکرده اید بلاگر تان را زیاد دست کاری نکنید. من سال ها وبلاگ نوشته ام اما تاریخ وبلاگ نویسی ام سه چهار سالی را نشان می دهد. چرا؟ به خاطر این که خانه های قبلی را ویران کردم و ساکن خانه ی جدید که شدم مطالب قدیمی ماندند در همان سه هزار وبلاگ قبلی! (منظورم سه چهار تا بود اما افغان که مبالغه نکند روزش نمی گذرد).

حسن مالستانی گفت...

تشکر جناب هاتف از لطف و راهنماییها. بله من هم به کفشهای کهنه بیشتر علاقمندم و سعی می کنم آنهارا نگهدارم.