شنبه ۶ نوامبر ۲۰۱۰

دوبیتی مالستانی

گل صد برگ تابستان ام ای یار
فرار از ملک مالستان ام ای یار
همان روزی که گشتم از وطن دور
 به والله من پریشان حالم ای یار
********************
مدتهاست که چیزی ننوشته ام. راستش انگیزه ای نبوده یا موضوع خوبی در دلم جور نیامده ویا از بیکاری فرصت نکرده ام؛
 اما میدانم که دلم برای وبلاگم و نوشتن تنگ شده است  و برای خیلی چیز های دیگر!

5 نظر:

ناگفته های یک شهروند گفت...

آری خیلی وقت بود که خبری از وسوسه های زمین نبود.این دوبیتی را بفال نیک میگیریم.

سکوت گفت...

به به سلام هموطن... اخرش بالاخره یه چیزی نوشتی اوففففففففففف

لذت بخش بود. امید که همیشه بنویسید.

Saki گفت...

بله که خیلی وقت بود ننوشته بودید. حالا هم که نوشته اید، باز نوشته اید که چند وقت بود ننوشته بودید و تمام. همش همین؟
پاسخ بدهید آن دلتنگی برای ننوشتن را.

Saki گفت...

ها، یادم رفت؛ وبلاگتان سر و شکل خوبی دارد. تبریک.

jawad گفت...

با پناهنده شدن نجیبه شریف، غرغشته کتوازی و سونا نیلوفر، تعداد نماینده گان مجلس افغانستان که به کشور های خارجی پناهنده شده اند به هفت تن رسید.