تداوم نسلها و سیاست درهند: نهروئیسم!
تصویری از دروازه هند در دهلی
در چند سال گذشته بار ها به دهلی سفر نموده ام ولی این بار در اوج گرما و در واقع بد ترین فصل سال در ده روز آخر ماه می در دهلی و اطرافش گذراندم. در سفر های قبلی هم چیز هایی نوشتم از جمله اینکه هند سرزمین بزرگ و تمدن کهنی دارد و تنوع و گستردگی ان بی نهایت است....، در طی این سفرها شهر های مهم و بزرگ هند را چون دهلی، بمبئی، پونه و چندیگر را دیدم و نیز هندیان بی شماری را ملاقات نمودم و دوستان زیادی از میان آنها جور کردم.... آری ویژگیهای مثبت هند و هندیان از شمار خارج است ولی اینبار وقتش رسیده تا خارج از بهت اولیه و بر اساس دیده ها و تجربیات بعدی چند نکته نه چندان مثبت را ذکر کنم.
مهمترین نقطه منفی هند که روی دیگر سکه نقطه قوت آن هم هست، جمعیت و نفوس زیاد آن و در نتیجه فقر وحشتناک در میان صدها میلیون هندی می باشد. شاید برای استعمار و بهره کشی از انسانها با نام توسعه صنعتی و نظامی و...این جمعیت انبوه چیز بدی نباشد ولی وقتی میلیونها بی خانمان را می بینی که برای زنده ماندن مشکل دارند، دیگر از انسان بودنخود باید خجالت بکشیم.من با دوستان هندی از 2 مثال همیشه استفاده کرده ام، اول اینکه با وجود اینهمه فقر و فلاکت آدمها، داشتن بمب اتم، ارتش بسیار بزرگ و قوی، و...کار نادرستی است( شاید به همین علت باشد که هنوز هم تفکرات چپی در هند طرفدار زیادی دارد). آنها هم این مشکل را یک شرم ملی نامیده و گفته اند فعلا وضع نسبت به گذشته بهتر شده و هند در راه توسعه است.
دوم مشکلات عظیم سیاسی، قومی و قبیله ای و مذهبی و منطقه ای حل ناشده مثل کشمیر و اسام و حتی پنجاب و تامیل که همین روز ها هم دچار شورش و اغتشاش بودند، خطری است که هند را می تواند در مرز تجزیه و جنگهای داخلی قرار بدهد، یعنی کشورهای بزرک مشکلات بزرگتری هم دارند، به علاوه فساد و تبعیض و کهنگی از مرضهای مزمن دیگر هند است. دولت و احزاب عمده هند برای اینها چه اندیشیده اند؟
بقیه مسایل و مشکلات جوامع این چنینی هم کم نیستند مثل ، گدایی، سرقت و قتل که به گفته دوستی حاضرند برای 25 روپی آدم هم بکشند و در بین طبقات پایین صفات بدی چون دروغگویی و خس دزدی بسیار زیاد است. از نظر اخلاقی واجتماعی هم به نظر می رسد هندیان مشکلات زیادی دارند، الکلیسم، تجاوز و خود کشی و بیماریهایی مثل ایدز بیداد می کند. به نظر می رسد دیگر تعالیم بسیار کهن آیین های موجود در هند از رفع این مشکلات ناتوان است درحالیکه این جامعه به ارزشهای جدیدی هم دست نیافته است.
از اینها که بگذریم هند فعلا از نظر اقتصادی بسیار آسیب دیده و ارزش پول هندی در حد پول افغانی سقوط کرده است.
در عرصه سیاست بر خلاف انتظار حزب کنگره بعد از سالها در انتخابات پارلمانی نتایج بهتری بدست آورد و همین روزها دولت جدید را تقریبا به تنهایی تشکیل داد و داکتر مانموهانسینگ که مهمترین کار دولت قبلی اش توافقنامه هسته ای با امریکا بود دوباره توسط سونیا گاندی و راهول گاندی مامور تشیل کابینه شد. تحول دیگر حضور همین راهول پسر جوان راجیب گاندی و سونیای ایتالیایی در عرصه سیاست هند است که فعلا رهبری حزب کنگره را به عهده گرفته و در پارلمان و حزب تعداد زیادی از نسل جوان را با خود وارد نموده است. مادرش به علت اصالتش نتوانست نخست وزیر شود ولی در پشت پرده نقش بسیار تعیین کننده ای دارد و بدون شک اگر در دوره بعدی حزب کنگره بر قدرت باقی بماند راهول نخست وزیر خواهد شد. نکته دیگر اینکه نفوذ کاریز ماتیک خانواده نهرو و گاندی هنوز در بین توده های هند محفوظ مانده و در واقع چیزی در حد پرستش طرفدار دارد! به این می شود گفت سیاست و دموکراسی خانوادگی یا موروثی از نوع هندی . ولی بعد از قتل راجیو گاندی، سالها طول کشید که سونیا با درایت حزب را دوباره احیا کرد و اینبار هم در نزدیکی با آمریکا شاید نقش مهمی داشته است که در نتیجه آن دو ائتلاف بزرگ چپیها و هندوگراها سخت انتخابات را باختند. در همین عرصه جالب توجه است که رابطه دولت هند و افغانستان با حاکمیت حزب کنگره ازقدیم قابل توجه و حسنه بوده و اکنون هم به جرات می شود گفت که رابطه افغانستان وهند به بهترین سطح خود قرار دارد و هند برخلاف بسیاری از کشور ها نقش مثبت و سازنده ای دارد در افغانستان که برای هردو ملت مفید است. افغانستان به نیروهای متخصص و آموزش و نیز در عرصه تجارت به هند نیاز دارد و هند به مواد خام و بازار کار برای نیروهای متخصص خود. حزب کنگره با مسلمانان هند هم رابطه بهتری دارد و از این رو برای حل مشکل کشمیر و برقراری رابطه با پاکستان هم نقش مثبتی دارد. هندوستان فعلا تنها کشوری در جهان است که فعلا درهایش برای افغانها باز است و افغانها در آنجا به راحتی سفر نموده و به تجارت یا تحصیل و یا سیاحت می پردازند.
2 نظر:
سلام به نوسنده محترم وبازدیدگان این صفحه!
آقای مالستانی، مطلب جالب و بخشی ازواقعیت هارا نوشته اید، راستی باوجود پیشرفت زیاد در بخشهای مختلف، هنوز 30 درصد انسان درهند زیر خط فقرزندگی میکنند. فساد هنوز درسطح پایین دولت وجود دارد ولی چیزیکه تقریبا قابل پسند است تشکیلات نظام دولت درهند باوجود کاغذپرانی های زیاد بسیار مستحکم است ومانع بسیاری از سوءاستفاده های مالی و فساد اداری میشود.
مشکلات منطقه ای و قومی هم وجود دارند ولی مردم وطن پرست بوده و به کشورش افتخار میکنند.
حزب کنگره بیشتر درمناطق شمال نقش دارد تا درجنوب ، درمناطق جنوب حزب ملی گرای هندو بیشتر طرفدارانش را دارد، مثلا درایالت کارناتاکا اکثریت به این حزب رای دادند ولی درصد بالای از شمالی ها با کنگره هستند.
اداره چنین کشوری به این پهنا کاردشواریست، به نظرم مردم بسیار آرام طبیعت بوده وبه حکومت و قانون پابند اند. البته که مشکلات هم دارند، درمناطق به علت تقسیم ناعادلانه قدرت ومنابع، حس آزادی خواهی و قدرت طلبی وجود دارند.
دراخیر باید گفت دولت هند، دولت است غنی و قدرتمند. ملت هند ملت است طبقاتی و فاصله بین غریب و ثروتمند هم بسیار.
دوست عزیز لطف نمودید و از اظهار نظر خوب شما تشکر می کنم.
ارسال يک نظر